Get Adobe Flash player
Nikakve koristi od Perkovićeve liste

Nikakve koristi od Perkovićeve liste

Samo naivni mogu vjerovati bivšim udbašima i Udbinim...

Ivo Josipović ne ide na utakmice

Ivo Josipović ne ide na utakmice "vatrenih" jer ih ne voli

Miliji su mu Dodik, Jovanović i Ježić od Šukera i...

Kakva monetizacija, na djelu je čista rasprodaja autocesta

Kakva monetizacija, na djelu je čista rasprodaja autocesta

Ne zna se tko je luđi i bezobzirniji     Tko je lud...

Josipovićev napad na Hrvatski sabor

Josipovićev napad na Hrvatski sabor

Nema koristi od preferencijalnog glasovanja sve dotle dok stranke određuju...

"Partizanska bolest" partizanskih sinova

Sin Ivo koristi rječnik oca Ante: kontrarevolucionari, nacionalističke...

  • Nikakve koristi od Perkovićeve liste

    Nikakve koristi od Perkovićeve liste

    ponedjeljak, 13. listopad 2014. 23:59
  • Ivo Josipović ne ide na utakmice

    Ivo Josipović ne ide na utakmice "vatrenih" jer ih ne voli

    četvrtak, 16. listopad 2014. 13:56
  • Kakva monetizacija, na djelu je čista rasprodaja autocesta

    Kakva monetizacija, na djelu je čista rasprodaja autocesta

    srijeda, 15. listopad 2014. 23:13
  • Josipovićev napad na Hrvatski sabor

    Josipovićev napad na Hrvatski sabor

    četvrtak, 16. listopad 2014. 19:58
  • "Partizanska bolest" partizanskih sinova

    četvrtak, 16. listopad 2014. 20:13

Poslije Drugoga svjetskog rata izrabljivanje i osiromašenje hrvatskoga svekolikog bogatstva nastavilo se i na nogometnom polju

 

Novinar Dragan Grozdanić pod provokativnim naslovom „HNS-u bliža NDH od Juge“ piše u Pupovčevom „srpskom samostalnom tjedniku Novosti“, koji se redovito financira iz državnoga proračuna i koji se puni novcem hrvatskih poreznih obveznika, o nasljeđivanju jugoslavenske nogometne vrste i najavi da će Srbija naslijediti sve rezultate od nastanka „Kraljevine Slovenaca, Hrvata i Srba“ 1918. Jednostavno rečeno spomenuti Grozdanić širi neistine.
 
Pišući o uspjesima početkom pedesetih godina Grozdanić spominje samo neke hrvatske igrače, i to: Vladimira Bearu (Hajduk, Crvena Zvezda, Alemania, 59 utakmica), Bernarda Vukasa (Hajduk, 59 utakmica, 22 gola), Ivicu Horvata (Građanski, Dinamo, 60, -), Slavka Lušticu (Hajduk, 3, -), Tomislava Crnkovića (Dinamo, 51, -), Branka Zebeca (Borac Zagreb, Partizan i Crvena Zvezda, 65, 17), Vladimira Čonča (Građanski, Dinamo, 1, -), Vladimira Firma (Građanski, Partizan, 3, -) i Zlatka Čika Čajkovskoga (Građanski, Dinamo i Partizan, 55, 7) ali ne i Zlatkovoga brata Željka Čajkovskoga (Građanski, Dinamo, 19, 12) koji nikada nije oprostio Zlatku što je popustio i iz Dinama prešao u Partizan.
 
Ne spominje Grozdanić ni brata Ivice Horvata Dragu (Dinamo, 1, -). Isto tako nije spomenuo prije neki dan preminuloga u Beogradu u 87. godini vjerojatno najvećega hrvatskog nogometaša svih vremena Stjepana Bobeka (Velebit, Lika, Građanski, Partizan, 63, 38), koji je, da bi zaštitio sebe i braću Ota i Vilka, morao također otići u Partizan.
 
Tu su još ostali nespomenuti i drugi veliki hrvatski nogometaši toga vremena, koji su „dekretom“ tadašnjih jugoslavenskih vlasti morali iza rata 1945. prijeći iz Hrvatske u favorizirani vojni klub Partizan iz Beograda: Bruno Belin (Partizan, 25, -, Rudijev brat), vratar Franjo Šoštarić (Građanski, Partizan, 18, -), Franjo Rupnik (Partizan, Proleter Osijek, 6, 1), Anton Herceg (Partizan, 12, 2), Anton Rudinski (Spartak, Partizan, 1, -), Miroslav Brozović (Građanski, Partizan, 17, -), Božidar Senčar (Dinamo, Partizan, 3, 1), Mladen Koščak (Partizan, Dinamo, 4, -), koji su svi ne svojom voljom također završili u Partizanu.
 
Spomenimo i ove hrvatske nogometaše koji nisu igrali u Partizanu i Srbiji, a iskazali su se u svojim klubovima do šezdesetih godina prošloga stoljeća i igrali za Jugoslaviju: Aleksandar Benko (Dinamo, 1, -), Ljubomir Kokeza (Hajduk, 2, -), Vladimir Klaić (Zagreb, 1, -), Zlatko Papec (Lokomotiva, Hajduk, 6, 4), Dionizije Dvornić (Dinamo, 6, 1), Lav Mantula (Dinamo, 1, -), Nikola Radović (Hajduk, 3, 1), Luka Lipošinović (Dinamo, 13, 3), Ilijas Pašić (Željezničar, Dinamo, 8, 1), Joško Vidošević (Hajduk, 3, -), Franjo Wölfl (Građanski, Dinamo, 12, 6), Muhamed Mujić (Velež, Dinamo, 32, 17), Dragutin Lojen (Dinamo, 3, -), Mladen Koščak (Dinamo, 4, -), Zvonko Bego (Hajduk, 6, 2), Petar Radaković (Rijeka, 19, 3),
 
Ivan Šantek (Zagreb, Dinamo, 6, -), Željko Perušić (Dinamo, München 1860, 27, -), Ante Žanetić (Hajduk, 15, 2), Vladimir Lukarić (Rijeka, 6, 1), Fikret Mujkić (Željezničar, Dinamo, 5, 1), Ivan Ožegović (Lokomotiva, 2, -), Zlatko Papec (Lokomotiva, Hajduk, 6, 4), Branko Pleše (Građanski, Dinamo, 6, 3), vratari Branko Stinčić st. (Dinamo, 1, -), Ante Vulić (Hajduk, 1, -), Branko Kralj (Dinamo, 3, -), Zvonimir Cimermančić (Građanski, Dinamo, 9, 3) i dr. Tu su i veliki igrači koji nisu igrali za Jugoslaviju, što ne znači da nisu zaslužili: Florijan Matekalo (Slavija Sarajevo, Partizan, 1, -), Stipan Kopilović, Zvonko Strnad, Zvonko Canjuga, Vladimir Ruman, Mladen Stipić, Milan Kranjčić, Ivan Rajić, Anton Tapiška, Josip Duvančić, Miroslav Rede, te kasniji poznati i nepoznati Hrvati u redovima vojnoga kluba Partizana: Josip Pirmajer, Ivan Ćurković (Velež, Partizan, Saint Étienne, 19, -), Ivica Pogarčić, Ilija Katić (Osijek, Partizan, 4, - ), Zvonko Varga, Dragan Mance (Partizan, 4, -), Srećko Katanec (Olimpija, Dinamo, Partizan, Stuttgart, Sampdoria, 29, 4), Ivan Golac (Partizan, 1, -) …
 
Osim Hrvata i hrvatskih igrača u Partizanu, veliki ih je broj igrao i u Crvenoj Zvezdi i drugim srbijanskim klubovima - reprezentativci Franjo Glazer (BSK, Građanski, 35, -), Frane Matošić (Hajduk, BSK, 16, 6), Tomislav Ivković (Dinamo, Crvena Zvezda, Tirol, Wiener SK, Genk, Sporting, 31, -), Boro Cvetković (Dinamo, Crvena Zvezda, Ascoli, 11, 1), Milivoj Bračun, Rajko Janjanin (Dinamo, Crvena Zvezda, 2, -), Goran Jurić (Velež, Crvena Zvezda, Dinamo, Croatia, 4,0), Stanislav Karasi, Crvena Zvezda, 10, 4), Zlatko Krmpotić (Crvena Zvezda, 8, -), Robert Prosinečki (Dinamo, Crvena Zvezda, Barcelona, Real Madrid, 10, 3), Mirko Stojanović (Dinamo, Crvena Zvezda, 4, -), Milan Čop (Borovo, Crvena Zvezda, 10, -), …), pa i u OFK Beogradu poput Josipa Skoblara (OFK Beograd, Olympik, 34, 11), jednoga od najvećih hrvatskih nogometaša u povijesti loptanja u Hrvatskoj i Ilije Petkovića (Dinara, OFK Beograd, Troaux, 43, 6).

 

Tomislav Pavelić

Komentari   

0 #1 PartyZan 2013-12-12 06:46
Ali jos i pre drugog svetskog rata je podosta hrvata dolazilo da igra u Beogradske klubove, recimo Matija i Nikola Perlic, Rudolf Dobrijevic, Lojancic, Stankovic, Valok, Ladislav Zmara, Ajbl u Jugoslaviju, ili Percl, Rodin, Glaser, Surdonja, Bruno Knezevic, Lehner, Mrkusic, Puhar, Dubac u BSK, mnogi u Vojvodinu,bilo ih je i u BASK-u i Jedinstvu beogradskom, a da ne pricam o tome da su skoro svi hrvati iz Slavonije i Srijema kad tad igrali u nekom srpskom klubu. Problem je sto je bilo previse dobrih hrvatskih igraca a ne toliko klubova i mnogi su prihvatali da igraju za srpske klubove jer su znali da ce u njima imati sansu da osvoje titule i lakse dodju do reprezentacije.

Samo registrirani korisnici mogu dodavati komentare.

Anketa

Je li uhićenje Milana Bandića političko uhićenje?

Četvrtak, 23/10/2014

Tko je Online?

Trenutačno aktivnih gostiju: 777 gostiju i nema članova online

AIPK Trgovine d.o.o.

 

Registar Branitelja

 

Udruga Zavjet

 

Jooble

 

Grawe osiguranje

 

 

 

Veliko srce malom srcu

 

Facebook

 

 

Optika Kraljević