Smrt

Snopovi padaju svud

Tišina grobna k'o grob

Tamnuje tamnu noć.

Kroz mrak se vuče kobna k'o kob

Utvara neka.

U raljam drži oštricu mača,

U ruci strašan bič.

Kroz tihu tamu odjeci plača

Samo se katkad čuju.

Utvara hrli po svoju žrtvu.

Snopovi padaju svud.

Negdje uz molbu, negdje uz kletvu

Životi gase luč.

Bezglavo juri sablasti sjena

Kroz noći mračni mrak,

Svakoga časa nadgrobna stijena

Prekrije novi grob.

Ona ne pozna sjete ni boli.

Prosjak i kralj su isti.

Jednako svakog mrzi i voli.

Njeno je ime smrt.

Žarko Dugandžić (iz zbirke UZDASI)