Ferali života

Umorne ruke krunicu stežu

Dugo je dugo

stala u portu                                            

'di zadnji put

mu je vidila oči

umorne ruke

krunicu stežu

kida se duša

oče li doći

  Večeri svake

lanternu gleda                                          

i čeka jutro

da je zdune                                                

sunce svoje

raširi svitlo

a oči njene

suzama pune

  I tako vično

dok ne obuće

onu mantiju                                               

staračku crnu

prisuše suze

drhtave ruke

i svi ferali                                                    

života zdunu

Vladimir Živaljić, Vukovar