Jezik hrvatski u tuđini

            Sanjao je, pa čak i na javi

                Sanjao je da govori njime

                Ispod tuđeg neželjenog krova,

                Da hrvatsko spominje mu ime

                A ne čuje Domovine zova.

                Sanjao je, pa čak i na javi

                Činilo se da je na tlu svome,

                Da hrvatski jezik srce slavi

                Premda nema govoriti kome.

                Sanjao je, dosanjao nije

                Da se barjak sa hrvatskim slovom

                Nad njegovim rodnim domom vije.

                Snovi prođu. Javom budu neki,

                Pa se čini da hrvatski zbore

                Ljudi strani i srcu daleki.

Malkica Dugeč (Posvećeno pok. mužu Boži Dugeču – uz Dane hrvatskog jezika od 11. 3. – 17. 3.)